|
در هزاره سوم، با گسترش رقابت جهاني در ميان صنايع بزرگ و حتي کوچک و با رشد روز افزون فناوريهاي اطلاعات و ارتباطات، مفاهيم سنتي توليد با چالشي بنيادين روبرو گشته است. دادهها و اطلاعات در واحدهاي صنعتي توسط ماشينآلات, حسگرها و اپراتورها در هر لحظه و در مکانهاي مختلف ايجاد گشته و از سوي ديگر فرايندهاي مديريتي در سطح بالاتر نيازمند اين اطلاعات ميباشند. دسترسي به اطلاعات توليدي، در اسرع وقت در يک قالب الکترونيکي و استاندارد، دليلي براي يکپارچهسازي سيستمهاي پردازش داده سطوح مختلف توليد ميباشد. ERPو MES به عنوان دو سيستم مهم اطلاعاتي در واحدهاي صنعتي, هر دو به دادههاي دقيق و بلادرنگ از سطح کارخانه نياز دارند تا به اتخاذ تصميم در سطوح مديريتي کمک نمايند. اين تصميم پس از ايجاد برنامهها و دستورات مقتضي توليد, ميبايست به سيستم کنترل سطح کارخانه منتقل شود تا توليد آغاز گردد و ادامه يابد. فناوريهاي اطلاعاتي و ارتباطي از کليديترين تکنولوژيهاي مورد نياز اين يکپارچهسازي ميباشند. تکنولوژيهاي شيگرايِ غير متمرکز که به صورت گسترده در صنايع بهکار گرفته ميشوند, واسط استانداردي ميان سطوح کاربردي مختلف ايجاد مينمايند. اين فناوريها موجب ميگردند نرمافزارها و برنامههاي کاربردي در هر مکان و هر زمان بدون نياز به سيستم عامل خاص به اجرا در آيند و دادهها و اطلاعات خود را تبادل نمايند.
(دريافت
فايل
) |
|
 |